هموطنان عزیز و اعضای گرامی کمیتهٔ صلح! افغانستان کشور عزیز ما دارای تاریخ پر افتخار توأم با فراز و نشیبهای متعدد بوده است. آغاز و ادامهٔ مبارزات مشروطهخواهی بر ضد
مبارزه با بیعدالتیها، ناگواریها، و ناسامانیهای زمان، چه در سطح فردی و ملی و چه در سطح جهانی، از دو راه امکان پذیر است: راه مبارزهٔ خشونتآمیز و شیوهٔ مبارزهٔ
یکی از نتایج مهلک و اسفانگیز جنگ چهل و سه سال اخیر افغانستان، شدت عقدهها و اختلاف نظرهای سیاسی/قومی است که دامنگیر مردم ما، به ویژه قشر تحصیل کردهٔ مان
زندگی در صلح و آرامش، به معنی حیات بدور از خشونت و اکراه و جبر، بزرگترین نعمتی است که پروردگـار متعال در اختیار انسان قرار داده است. صلح، در حقیقت،
لومړنې خبري د افغانستان د بهرنې سیاست نظری اساسات د داسی اصولو درلودونکی ده چې د بهرنیو مراوداتو د تدویر، د نړی د ممالکو او نړیوالو سازمانو سره د روابطو
صلح در سطح اجتماع، در معنای ساده و عام فهم، حالت نبود جنگ را تداعی می کند. در این معنی، وضع اجتماعی ای که در آن تفنگ هــا از غرش